Tokyo paranormal tren, Japonya’nın başkentinde yıllardır anlatılan korkutucu bir olayın adı oldu. Şehrin banliyö hatlarında gece yarısından sonra çalışan bu tren, kaybolan yolcuların ruhlarıyla dolu olduğuna inanılıyor. Üstelik her yeni tanık, hikâyeyi daha da ürkütücü bir hâle getiriyor. İlk iddialar 1960’lı yıllarda ortaya çıktı. Tanıklar, Shinjuku’dan yola çıkan bir trenin gece saatlerinde hiç durmadan tünellerin […]

Pripyat lanetli hastane, Çernobil felaketinden sonra şehrin en korkutucu sembolüne dönüştü. Bu terk edilmiş bina hem radyasyonun tehdidini hem de içinde dolaşan karanlık ruhları barındırıyor. Girişte hissedilen buz gibi soğukluk ve keskin sessizlik daha ilk anda insanın içini ürpertiyor. 1986’daki patlamadan sonra kurtarma ekipleri yüzlerce yaralı işçi ve itfaiyeciyi hastaneye taşıdı. Ancak çoğu kurtarılamadı ve

Meksika’nın Xochimilco bölgesindeki ünlü Isla de las Muñecas, yani Kukla Adası, sadece cesareti olanların gittiği bir yer. Yerliler, gece olduğunda adadaki kuklaların gözlerinin canlandığını ve fısıltılar duyulduğunu anlatıyor. Çürümüş yüzleriyle sallanan kuklalar, rüzgârda değil, bakan gözler yüzünden hareket ediyormuş gibi. Bir ziyaretçi, adada geçirdiği ilk gece boyunca kuklaların gözlerini oynattığını gördüğünü söyledi. Sabah olduğunda ise

İstanbul’un tarihî yarımadasında, Kapalıçarşı’nın altındaki eski Bizans tünelleri yıllardır kapalı. Ancak bazı geceler, girişlerde ürkütücü bir varlık belirdiği söyleniyor. Esnaf, sabaha karşı çığlıklar ve taş sürüklenme sesleri duyduklarını anlatıyor. Çarşının duvarlarında kara bir gölge geziyor ve donuk bir soğuk her yeri sarıyor. Bir gece bekçisi, karanlıkta siyah bir siluetin kendisine doğru yaklaştığını gördü. Ne yüzü

Japonya’nın Tokyo şehrinde, Shinjuku semtinde adı bile fısıldanan bir apartman var. Kiracıları, karanlık bastıktan sonra duydukları seslerden söz ediyor. Üst kattaki boş daireden her gece çocuk çığlıkları yükseliyor. Kapılar kilitli, pencereler çivilenmiş halde olsa bile içeriden gelen tıkırtılar bitmek bilmiyor. Bir kiracı, orada kaldığı ilk gece sabaha kadar duvarlardan kan sızdığını gördüğünü söyledi. Ertesi gün

Tokyo’nun batısında, ormana yakın bir bölgede terk edilmiş bir akıl hastanesi duruyor. Bina 1960’lı yıllarda kapandı ve çürümeye başladı. O zamandan beri çevrede yaşayanlar gece yarısı gelen çığlıkları duyuyor. Dolunaylı gecelerde bina içinden boğuk ağlamalar ve zincir şakırtıları geliyor. Çevredekiler sese yaklaştıklarında baş ağrısı ve mide bulantısı hissediyor. Orada görev yapan bir doktorun şeytani bir

Romanya’nın Transilvanya bölgesinde, köylüler karanlık bastığında Hoia-Baciu Ormanı’na gitmez. Çünkü orası, Kara Ormanın Çocukları ile doludur. Bir gece bir grup genç, cesaret testi yapmak için ormana girdi. Gökyüzünde dolunay vardı. Çimenler kuru ve çıtırdı. İlk başta her şey sessizdi. Sonra ağaçların arasından bir çocuk kahkahası duyuldu. Çocuk sesi önce çok yakından, sonra çok uzaktan geldi.