Tokyo’nun batısında, ormana yakın bir bölgede terk edilmiş bir akıl hastanesi duruyor. Bina 1960’lı yıllarda kapandı ve çürümeye başladı. O zamandan beri çevrede yaşayanlar gece yarısı gelen çığlıkları duyuyor.
Dolunaylı gecelerde bina içinden boğuk ağlamalar ve zincir şakırtıları geliyor. Çevredekiler sese yaklaştıklarında baş ağrısı ve mide bulantısı hissediyor. Orada görev yapan bir doktorun şeytani bir tarikatla gizli ritüeller düzenlediğini söylüyorlar. Psikiyatrist, hastalara işkence yapmış. Kaybolan onlarca hasta için hiçbir resmi açıklama yapılmadı.
Bodrum katındaki duvarlarda hâlâ oyulmuş semboller ve tuhaf yazılar duruyor. Yerde yanmış mum kalıntıları bulunuyor. Cesur ziyaretçiler bodruma inmeye çalışıyor ama çoğu vazgeçiyor. Giriş katında hava bir anda soğuyor. İnsanlar gözlerinin önünde belirip kaybolan siyah gölgeler gördüklerini söylüyor.
Dolunay gecesi saat 03:00 olduğunda yatakhaneden ince bir kadın çığlığı yükseliyor. Çığlık sessizliği yırtıyor ve penceresiz odalardan yankılanıyor. İçeri girenler kadını bulamıyor ama onun hâlâ orada olduğunu hissediyor. Binanın boş olduğunu herkes biliyor ama bir şey içeride hâlâ yaşıyor.
